زیرسقف آبی
زنان در حادثه کربلا پیرامون زنان در حادثه کربلا در دو محور سخن میتوان گفت: یکى آن که آنان چند نفر و چه کسانى بودند،دیگر آنکه چه نقشى د اشتند. زنانى که در کربلا حضور داشتند، برخى از اولاد على(ع) بودند و برخى جز آنان، چه از بنى هاشم یا دیگران. زینب، ام کلثوم، فاطمه، صفیه، رقیه و ام هانى، از اولاد(ع) بودند، فاطمه و سکینه، دختران سید الشهدا (ع) بودند، رباب، عاتکه، مادر محسن بن حسن، دختر مسلم بن عقیل، فضه نوبیه، کنیز خاص امام حسین(ع) و مادر وهب بن عبد الله نیز از زنان حاضر در کربلا بودند (1) پنج زن که از خیام حسینى به طرف دشمن بیرون آمدند، عبارت بودند از: کنیز مسلم بن عوسجه، ام وهب زن عبد الله کلبى، مادر عبد الله کلبى، مادر عمر بن جناده، زینب کبرى(س). زنى که در عاشورا شهید شد، مادر وهب بود، بانوى نمیریه قاسطیه، زن عبد الله بن عمیر کلبى که بر بالین شوهر آمد و از خدا آرزوی کرد و همان جا با عمود غلام شمر(ل) که بر سرش فرود آورد، کشته شد. در عاشورا دو زن از فرط عصبیت و احساس، به حمایت از امام برخاستند و جنگیدند: دیگرى مادر عمرو بن جناده که پس از شهادت پسرش، سر او را گرفت و مردى را به وسیله آن کشت، سپس شمشیرى گرفت و با رجزخوانى به میدان رفت، که امام حسین(ع) او را به خیمه ها برگرداند(2) دختر عمر (همسر زهیر بن قین) نیز در راه کربلا به اتفاق شوهرش به کاروان حسینى پیوست. زهیر بیشتر تحت تأثیر سخنان همسرش حسینى شد و به امام پیوست .رباب، دختر امرء القیس کلبى، همسر امام حسین(ع) نیز در کربلا حضور داشت، مادر سکینه و عبد الله. سپاهیان کوفه به خیمه هاى اهل بیت، شمشیرى برداشت و رو به خیمه ها آمد و آل بکر بن وائل را به یارى طلبید. نیز جزو اسیران بودند و در کوفه و... سخنرانی هاى افشاگرانه داشتند. مجموعه این بانوان، همراه کودکان خردسال، کاروان اسراى اهل بیت را تشکیل مى دادند که پس از شهادت امام و حمله سپاه کوفه به خیمه ها، ابتدا در صحرا متفرق شدند، سپس به صورت گروهى و اسیر به کوفه و از آنجا به شام نام علی : عدالت -- راه علی : سعادت -- عشق علی : شهادت -- ذكر علی : عبادت -- عید علی : مبارك شبی در محفلی ذکر علی بود شنیدم عارفی فرزانه فرمود اگر آتش به زیر پوست داری نسوزی گر علی را دوست داری خورشید شکفته در غدیر است علی باران بهار در کویر است علی بر مسند عاشقی شهی بی همتاست بر ملک محمدی امیر است علی ساده رنگ آسمان آبی تر آب آبی تر رخت می شوید رعنا سهراب سپهری خبر آمد که مرا موسم مسرور رسید قاصد مرگ من بیدل و مهجور رسید منم و سوز به جا مانده ز هجران نگار و دل خسته و رنج بیشمار فکر مخدوش گذشته به دلم کرده شرر کای بخواب رفته ازین جهل مسلم بگذر مرگ تو نزدیک است ره جبران خطا باریک است گفتمش مرگ مرا چاره و درمان باشد چشم پوشی ز جهان برایم آسان باشد گرچه تقصیر من از عده فراوان گشته لیک بر فضل کریم چشم امیدم بسته گفت سوزان بود آتش محتضرها رفته در غش زین زمان دل بریدن لحظه ای دین را فروختن بعد از آن دنیا خریدن مال و قال و حال و احوال جمله را دادن به مثقال گفتمش من مستمندم بیکس و عاری ز بندم شرح احوالم تو دانی؟ یا که جزو جاهلانی؟ این منم دلداده غم عاشق هر درد و ماتم خشت من با غم سرشتند قسمتم را کم نوشتند طالع عشاق چه دانی با بلا از سر نوشتند سوز عشقم بر جگر شد بر دل من بس شرر شد زین شرر دارم شراره قلب مملو از حراره سوز هجران قلب ویران خاطری افسرده حیران بر دل مهجور و سوزان روز اول من بسوختم هر چه غیر یار داشتم بر پشیزی من فروختم عاری از هر چه تعلق میکشم مر او تملق او که خود سوز دلم شد هجر او بس مشکلم شد چاره ای دیگر ندارم درگهش سر میگذارم شاید از میخانه یار قطره ای از کام دلدار بر لبم منت گذارد مست مینایش بر آرد من خمارم ساقیا جامی تفضل کی کنی جرعه دردی می مرا جانا تفال می کنی؟ بر طریق میگساران مطربا سازی نواز رقص ما را با دو تارت مجلس جانان بساز بار الها این منم بر درگهت شرمنده ام این من و این بار غمها وین سیه پرونده ام و............
یکى مادر عبد الله بن عمر که پس از شهادت فرزند، با عمود خیمه به طرف دشمن روى کرد و امام او را برگرداند.
زنى از قبیله بکر بن وائل نیز حضور داشت، که ابتدا با شوهرش در سپاه ابن سعد بود، ولى هنگام حمله
زینب کبرى و امّ کلثوم (س)، دختران امیر المؤمنین(ع)، همچنین فاطمه دختر امام حسین (ع)
من درایوانم رعنا سر حوض
برگ ها می ریزد
مادرم صبحی می گفت : موسم دلگیری است
من به او گفتم : زندگانی سیبی است ‚ گاز باید زد با پوست
زن همسایه در پنجره اش تور می بافد می خواند
من ودا می خوانم گاهی نیز
طرح می ریزم سنگی ‚ مرغی ‚ ابری
آفتابی یکدست
سارها آمده اند
تازه لادن ها پیدا شده اند
من اناری را می کنم دانه به دل می گویم
خوب بود این مردم دانه های دلشان پیدا بود
می پرد در چشمم آب انار : اشک می ریزم
مادرم می خندد
رعنا هم
| قالب وبلاگ : قالب وبلاگ |
روبوسی آبداری با پنجره داشته
حسی در گوش باران پچ پچ می کرد
چک چک چک...
یعنی چکاری با پنجره داشته؟!
